დღეს ჩვენი გაზეთის ერთგულ და გამორჩეულ ადამიანზე, სოფელ ლესის მკვიდრზე, ბატონ ლადო კუნჭულიაზე გვინდა გიამბოთ. იგი წლებია გაზეთ „ჰო და არას“ გამავრცელებელია და ამ ხნის განმავლობაში თავისი პატიოსანი შრომით, პასუხისმგებლობითა და ადამიანური თვისებებით განსაკუთრებული ადგილი დაიმკვიდრა ჩვენს გუნდსა და თანასოფლელთა გულებში.  ლადო ის ადამიანია, რომლისთვისაც მოვალეობა მხოლოდ შესასრულებელი საქმე არ არის — ეს მისი ცხოვრების წესია. გამოირჩევა საოცარი შრომისმოყვარეობითა და პასუხისმგებლობის უმაღლესი გრძნობით. მისთვის არ არსებობს ცუდი ამინდი, წვიმა, ქარი თუ სხვა დაბრკოლება, რომელიც საქმეს შეაფერხებს. როგორი რთული პირობებიც უნდა იყოს, იგი მაინც დროულად მიიტანს გაზეთს თითოეულ ოჯახში. იცის, რომ მის გამოჩენას ელოდებიან და ამ მოლოდინს არასოდეს ღალატობს.  განსაკუთრებით მადლიერნი არიან ის ხანდაზმული ადამიანები, რომლებსაც გაზეთი პირდაპირ სახლში შეაქვს. თუმცა ლადოს მზრუნველობა მხოლოდ გაზეთის მიტანით არ შემოიფარგლება. თუ ვინმეს რაიმეს შეძენა სურს და ამის შესაძლებლობა თავად არ აქვს, ლადო სიამოვნებით იღებს მათ თხოვნას, საჭირო ნივთს ყიდულობს და მომდევნო მისვლისას მიაქვს. მისთვის სხვისი გასაჭირის შემსუბუქება ჩვეულებრივი ადამიანური ვალდებულებაა.
ასეთ ადამიანებზე ამბობენ, სიკეთით არის სავსეო. მართლაც, ლადო იმ იშვიათ ადამიანთა რიცხვს მიეკუთვნება, რომლებსაც სიკეთის კეთება ბუნებრივად, ყოველგვარი ანგარების გარეშე შეუძლიათ. მას დიდი ავტორიტეტი აქვს არა მხოლოდ სოფელ ლესში, არამედ მის ფარგლებს გარეთაც. უყვართ და აფასებენ, რადგან იციან, რომ ლადოს სიტყვას ფასი აქვს, მის იმედად ყოფნა კი ყოველთვის შეიძლება.
  ადამიანის ღირსება მხოლოდ საზოგადოებრივ საქმიანობაში არ ვლინდება - ის ოჯახშიც ჩანს. ბატონ ლადოს ჰყავს შესანიშნავი მეუღლე, ქალიშვილი, სიძე და შვილიშვილი. ეს არის თბილი, სიყვარულითა და ურთიერთპატივისცემით შეკრული ოჯახი, რომელიც ნამდვილად მისაბაძია.
ჩვენთვის, გაზეთ „ჰო და არას“ გუნდისთვის, ბატონი ლადო მხოლოდ გაზეთის გამავრცელებელი არ არის. იგი ჩვენი საქმის ერთგული თანამოაზრეა, ადამიანი, რომლის გვერდში დგომასაც წლებია ვგრძნობთ. მისი შრომა, თავდადება და ადამიანებისადმი დამოკიდებულება ჩვენთვის დიდი დაფასების ღირსია.
  გვინდა, ბატონ ლადოს ვუსურვოთ დიდხანს სიცოცხლე, ჯანმრთელობა, მხნეობა, ოჯახური ბედნიერება და უამრავი სასიხარულო დღე. ღმერთმა მისცეს ძალა, კვლავაც დიდხანს იყოს თავისი სოფლისა და ადამიანების იმედი, ჩვენთან ერთად აკეთოს ის კეთილი საქმე, რომელსაც ამდენი წელია ასე ერთგულად ემსახურება.
  მადლობა, ბატონო ლადო, თქვენი ერთგულებისთვის, სიკეთისთვის, ადამიანობისთვის და ჩვენი გაზეთის გვერდით დგომისთვის!
ასეთი ადამიანები ამშვენებენ სოფელს, აძლიერებენ საზოგადოებას და გვახსენებენ, რომ ადამიანობის ყველაზე დიდი საზომი სიკეთეა.
                                                ,,ჰო და არა“ რედაქცია