ჩიბათში არის ადამიანი, რომლის ყოველდღიური შრომა ბევრისთვის შეუმჩნეველი შეიძლება იყოს, მაგრამ რომლის გარეშეც სოფლის მოსახლეობას საყვარელი გაზეთის მიღება გაუჭირდებოდა. ეს დათო ფუტკარაძეა _ გაზეთ „ჰო და არას“ ერთგული გამავრცელებელი, კაცი, რომელიც უკვე თოთხმეტ წელზე მეტია, ჩიბათის მოსახლეობას ემსახურება.დათოსთვის თავისი საქმე მხოლოდ გაზეთის დარიგება არ არის. ეს პასუხისმგებლობაა, ერთგულებაა და ადამიანებისადმი პატივისცემაა. მან ზუსტად იცის, რომ გაზეთი მკითხველამდე დროულად უნდა მივიდეს, რათა ოთხშაბათობით, პარასკევობითა და კვირაობით, დილის საათებში, ჩიბათის ოჯახებს ახალი ამბებისა და საინტერესო ინფორმაციის გაცნობის შესაძლებლობა ჰქონდეთ, ამიტომაც ასრულებს თავის მოვალეობას განსაკუთრებული პასუხისმგებლობითა და პუნქტუალურობით. თოთხმეტ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში დათო თითოეული ოჯახისთვის ახლობელ ადამიანად იქცა. ჩიბათში იცნობენ, უყვართ და აფასებენ. იციან, რომ მასზე დაყრდნობა შეიძლება, რომ მისთვის მიცემული სიტყვა და დაკისრებული მოვალეობა მნიშვნელოვანია. სწორედ ასეთი ადამიანების ყოველდღიური შრომით ყალიბდება ნდობა, რომელიც წლებთან ერთად კიდევ უფრო მტკიცდება.
დათო მხოლოდ თავისი საქმის პროფესიონალი არ არის. ის ძლიერი ხასიათის, ოჯახის ერთგული და მშრომელი ადამიანია. მიუხედავად მძიმე დანაკარგისა _ მეუღლის გარდაცვალებისა _ მან შეძლო, ოჯახისთვის საყრდენად დარჩენილიყო. მარტო უწევს იმ ტვირთის ზიდვა, რომელსაც ადრე მეუღლესთან ერთად ეზიდებოდა, მაგრამ არ ნებდება. ცდილობს, ოჯახი გააძლიეროს, წინ წაიყვანოს და შვილებს უკეთესი მომავალი შეუქმნას.
ორი ვაჟი ჰყავს და მისი ერთ-ერთი დიდი სიხარული მათი დაოჯახებისა და ბედნიერი მომავლის ხილვაა. ეს არის მამის ბუნებრივი ოცნება, რომელიც ყოველდღიურ შრომას კიდევ უფრო მეტ აზრსა და ძალას სძენს.
  დათო სოფლის მეურნეობასაც მისდევს. მის ოჯახში შრომა და სტუმართმოყვარეობა ერთმანეთს ავსებს. მის კერაში ხშირად შეხვდებით სტუმრებს, რადგან დათოს კარგი მასპინძლობა შეუძლია. როგორც ამბობენ, მას მზარეულის ნიჭიც აქვს _ მის ოჯახში სტუმარს გულით უმასპინძლდებიან, სუფრაც გაშლილია და მასპინძლის სითბოც იგრძნობა. ეს ის ქართული ტრადიციაა, რომელიც ადამიანს საკუთარ სახლთან, სოფელთან და ფესვებთან აკავშირებს.
ჩვენ, გაზეთ „ჰო და არას“ რედაქცია, განსაკუთრებულ პატივს ვცემთ დათოს შრომას, მის პროფესიონალიზმსა და ჩვენს გაზეთთან დამოკიდებულებას. იგი ჩვენთვის მხოლოდ გამავრცელებელი არ არის _ ის ჩვენი უახლოესი მეგობარი, თანამოაზრე და მხარდამჭერია. მისი ერთგულება და თანადგომა ჩვენთვის ძვირფასია, რადგან ვიცით: გაზეთის უკან მხოლოდ ფურცლები და სტატიები კი არა, ადამიანები დგანან, რომლებიც ამ საქმეს საკუთარი შრომითა და სიყვარულით აცოცხლებენ.
დათო ფუტკარაძე სწორედ ასეთი ადამიანია _ ჩუმი შრომით, პასუხისმგებლობითა და ადამიანური სითბოთი გამორჩეული კაცი. მისი მაგალითი გვახსენებს, რომ პატიოსანი შრომა ყოველთვის დასაფასებელია და რომ ერთგულებას წლები ვერ აუფასურებს.
გვინდა, დიდხანს გაგრძელდეს ჩვენი მეგობრობა და თანამშრომლობა. ვუსურვებთ დათოს ჯანმრთელობას, მხნეობას, წარმატებასა და ოჯახურ ბედნიერებას. ღმერთმა მისცეს ძალა, რომ კიდევ მრავალი წელი იაროს თავისი საყვარელი საქმის გზაზე, შვილებთან ერთად იხაროს, მათი ბედნიერებით გაიხაროს და მის ოჯახურ კერას არასოდეს მოჰკლებოდეს სითბო, სიყვარული და სიხარული.
                                                                            ჰო და არა