გამარჯობა, მე ვარ თორნიკე ჯიჯიეშვილი!

მინდა ყველამ გაიგოს, ეს არის თავისუფალი მედია, რომელიც ასეთი იყო დღიდან დაარსებისა და ასევე გააგრძელებს!

tornike jijieshvili89ჩვენს ერთგულ მკითხველს ეცოდინება, რომ სულ რამდენიმე თვეა გასული რაც ,,ჰო და არაში“ დავიწყე მუშაობა. მინდა მოკლედ მოგიყვეთ ჩემი პიროვნების შესახებ, როგორ ვცხოვრობდი აქამდე, რატომ მოვედი პრესაში და რა არის ჩემი მიზანი. დავიბადე 1990 წელს ქალაქ ქუთაისში, ამავე ქალაქში დავდიოდი ბაღში, გამომდინარე მამაჩემის ბიზნეს საქმიანობებიდან, მოგვიწია ქალაქ ბათუმში გადასვლა საცხოვრებლად, სადაც ექვსი წელი ვიცხოვრეთ. დაწყებითი განათლება სწორედ იქ მივიღე და რომ არა ჩემი ცხოვრების უდიდესი ტრაგედია, დიდი ალბათობით ბათუმში გავაგრძელებდი სწავლას და ცხოვრებასაც. ეს ტრაგედია მამაჩემის გარდაცვალებაა, 2001 წელი და ივლისის თვე ჩემი ოჯახისთვის არის მოუშუშებელი, მარად სახსოვარი ტკივილი. ჩვენ გამოგვეცალა საყრდენი, გაზეთის ფურცლებით ვერ გამოვხატავ იმ მდგომარეობას, რომელშიც ვიმყოფებოდით, უბრალოდ არ ვიცოდით როგორ გვეცხოვრა. ვინც ჩემს ოჯახს ახლოდან იცნობს იცის, რომ ფული არ ყოფილა იმის მიზეზი გლოვა გამოგვეცხადებინა. ვბრაზობდით საკუთარ თავზე, უფალზე, ბუნებაზეც კი, რომ 36 წლის ასაკში გარდაიცვალა ადამიანი, რომელიც ყველაფერი იყო ჩვენთვის. მაშინ მე 11 წლის ვიყავი, ხოლო ჩემი და შვიდის. როდესაც ავად თუ კარგად, შევეგუეთ იმას რომ დავრჩით სამნი- მე, დედა და ჩემი პატარა და, უკვე არსებობისთვის ბრძოლა გახდა საჭირო. დავიწყეთ მშობლიურ აცანის სკოლაში სწავლა-განათლების მიღება.


ვრცლად: გამარჯობა, მე ვარ თორნიკე ჯიჯიეშვილი!

მუნიციპალიტეტის გამგებელს, ბატონ ზაზა ურუშაძეს!


ქ. ლანჩხუთის კუპრეიშვილის ქუჩის #2 ჩიხის მცხოვრებათა კოლექტიური განცხადება!
ჩვენ, კუპრეიშვილის ქუჩის #2 ჩიხის მცხოვრებნი გთხოვთ დახმარებას. ვართ გაუსაძლის მდგომარეობაში, ყოველი წვიმის დროს ქუჩის ქვედა მხარეს გასვლა შეუძლებელია. ასევე იტბორება ოჯახების საკარმიდამო ნაკვეთები, სახლების ქვედა სართულები. ზედა მხარეს გზა წვიმის ღვარმა შუაზე გახსნა.
ამ პატარა ჩიხს აქვს დიდი დატვირთვა, როგორც ფეხით მოსიარულეთათვის,ასევე ტრანსპორტისათვის. ჩვენს სტადიონზე ვარჯიშობენ აგარაკის უბნის ახალგაზრდები, ბავშვთა ფეხბურთის სკოლისა და სხვადასხვა სპორტული კლუბების აღსაზრდელები, იმართება რაიონული და რეგიონული სპორტული შეჯიბრებები. ამ გზით მოსახლეობა უკავშირდება სოფლებს. მაჩხვარეთისა და ორაგვის მრევლი დადის ფერისცვალების სახელობის ეკლესიაში, სარგებლობენ მაჩხვარეთისა და აგარაკის სასაფლაოებით.
გთხოვთ, დაგვიგოთ შავი საფარი და მოგვიწყოთ რკინა-ბეტონის სანიაღვრე არხები, ეს დიდ თანხებთან არ უნდა იყოს დაკავშირებული (ჩიხის სიგრძე არის 150 მეტრი).
თქვენი დახმარების იმედი გვაქვს.
წერილს ხელს აწერს 21 კაცი

რამე იღონეთ და გადაშენებას გადაგვარჩინეთ!..

...უკვე აღარ ვიცი, ვის მივმართო...
...უკვე აღარ ვიცი, გვეშველება თუ არა, ან არის კი რაიმე საშველი?!.
უწმინდესო და უნეტარესო, ბევრი ვიფიქრე და გადავწყვიტე თქვენთვის მომემართა...
საქართველოს რომელ კუთხეს არ მოსწრებია რბევა და ნგრევა...
აჭარა კი ყოველთვის იყო და არის დამპრობელთაგან შევიწროებული...
მოგეხსენებათ, სტრატეგიულადაც საზღვრისპირა კუთხე ვართ და ამაშია ჩვენი სიმძიმე.
აჭარლები კი საზარბაზნე ხორცი ვიყავით ყოველთვის.
...მე ერთი ჩვეულებრივი აჭარელი ქალი ვარ. მთებში დაბადებული და მთის მტკიცე და ხისტ ხასიათზე გაზრდილი.საიდანაც ვიცი და მახსოვს ჩემი მთების ისტორია, გამუდმებით გოჯა მიწის დაცვაში ვიყავით. ეკონომიური სიდუხჭირისა და სტიქიური უბედურებების მიუხედავად არ დავტოვეთ აქაურობა და ის კერა არ გავაცივეთ, სადაც ჩვენს წინაპრებს, ვინ იცის რამდენი ღამე, ცეცხლის შუქზე, ათასი საგმირო ამბავი მოუყოლიათ და ისე გაუტაცნია შეიძლება ჩამონათვალს,რომ თავზეც ბევრჯერ დასთენებიათ.
...ჩვენ ის სამასწლიანი მონობის უღელქვეშ ნამყოფი კუთხე ვართ, რომელიც არაფრით შეეგუა გასხვისებას და ქისაში გამოკრული ალთუნივით მოიტანა ენა ქართული, გაუხრწნელი და შეუბღალავი სინდის-ნამუსი და ქართული ზნეჩვეულება. ჩვენ იმ კუთხის შვილები ვართ,რომელმაც უამრავი გმირი გაზარდა და დღესაც ამაყად დგას სამშობლოს სამსახურში...
თემა,რომელმაც ასე ძალიან შემაწუხა და გამაბედვინა საჯაროდ და ხმამაღლა მელაპარაკა, თითქმის ყველასათვის ნაცნობია, მაგრამ ერთეულები თუ ბედავენ ასე ხმამაღლა ლაპარაკს.
...სატკივარსა და საფიქრალს რა გამოულევს მთიელ კაცს, მაგრამ ამ შემთხვევაში უმთავრესით შემოვიფარგლები(რომელიც შეიძლება საშვილიშვილო პრობლემად იქცეს).
...რაც თავი მახსოვს,როგორც ჩემი სოფლის ყველა ოჯახში, ასევე ჩემს ოჯახშიც მუსულმანური ლოცვა მესმოდა, მაგრამ ამას ჩემს ქართველობაში და სამშობლოს სიყვარულში ხელი არასოდეს შეუშლია. დღეს კი დგას იმის საშიშროება, რომ ეჭქვეშ დადგეს ბევრი აჭარელის ქართველობა...
ახლავე მოგახსენებთ რატომაც. ბოლო წლებია, აჭარის ტერიტორიაზე, ეს დაბა იქნება თუ მთა, სოკოებივით მომრავლდა თურქული სკოლა-პანსიონები, სადაც ეგრედწოდებული ყურანკურსებია გახსნილი...
გაგიკვირდებათ და მე მუსულმანური აღმსარებლობის ოჯახში გავიზარდე უწმინდესო, მაგრამ გიმეორებთ, ჭეშმარიტი და გულანთებული პატრიოტი ვარ, თანაც მთიელი ქალი, რომელიც ,,მანდილით"იცავს კლდიდან დაგორებულ ქვის ნატეხსაც კი...
სეტყვასავით დაგვაყარა თურქულმა მხარემ რწმენას ამოფარებული სკოლა-პანსიონები, სადაც ახალგაზრდობას გონებას უწამლავენ და თურქულ იდეოლოგიას უნერგავენ...
ადრე თუ ხმლითა და ზარბაზნით გვიპყრობდა მტერი, დღეს ცივილური გზით ცდილობს დაგვიპყროს და ძალიან კარგადაც გამოსდის... იქნებ ვინმემ ცილი დამწამოს და მოძმე რესპუბლიკასთან ურთიერთობის გაფუჭებაც დამაბრალოს ამ წერილის შემხედვარე, მაგრამ უფრო უარესს ვიტყვი მათთვის, ჩემი ისტორიული და არამარტო ისტორიული მტერი ჩემი ძმა ვერასოდეს ვერ გახდება. იქეთ ერთი მონსტრი გვაჭრის ნაწილ-ნაწილ ტერიტორიებს, აქეთ მეორე მონსტრი გვართმევს მომავალს...
არ ვიცი, ჩვენი ,,ბედნიერი" ხელისუფლება რატომ არ თუ ვერ ხედავს ამ უდიდეს პრობლემას?!..
ერთი ასეთი დასკვნა გამოვიტანე -კეთილმოწყობილ, მაღალსართულიან შენობებში გადანაწილებულ კაბინეტებიდან ძნელია ამის დანახვა. პრობლემის ეპიცენტრში უნდა იყო დღენიადაგ, რომ შეგაწუხოს და სიმწრის ცივ ოფლად დაგასხას სატკივარმა...
სამწუხაროდ, ციხე ყოველთვის შიგნიდან ტყდებოდა და ასეა დღესაც, ეკონომიურმა და სოციალურმა ფონმა განაპირობა, რომ ფულზე გაიყიდოს სული და იქნებადა ხორციც...
ადრე მეფის ძეებს ზრდიდნენ და საქართველოზე გეშავდნენ, ახლა უბრალო გლეხის შვილებს ყიდულობენ სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით და ვშიშობ, ძალიან მალე დადგება დრო, როცა ჩვენივე შვილები, ჩვენს წინააღმდეგ ამხედრდებიან და წელზე ჯიჰადის ქამარშემორტყმულები, გვეახლებიან ქალაქებში, სოფლებსა თუ ოჯახებში...
...არაფერს ვაზვიადებ, (პირიქით იმის მეასედსაც ვერ გადმოვცემთ რა საშიშროების წინაშე დგას ჩემი ქვეყანა) იმ ღმერთს გეფიცებით, რომელი ღმერთის ანაბარად და იმედად ვართ, მხოლოდღა!..
...არ მინდა პოლიტიკური ელფერი მივცე წერილს (ეგ ცალკე პრობლემაა), მაგრამ, მაშინ როცა, ლოყებღაჟღაჟა, ღაბაბიანი ძიები წილებსა და სისხლით გაპოხილ სამშობლოს მიწას ვერ იყოფენ და აშკარა, მოურიდებელი ომი აქვთ გამოცხადებული რწმენის სახელით, ჩვენ სულიერად გვირყვნიან შვილებს.
...არავინ დაგაჯეროთ უნეტარესო, რომ ფოტოზე მოლას და მღვდლის გვერდიგვერდ გამოჩენით მოგვარებულია ყველაფერი, ან მართლაც ასეთი ჰარმონიული დამოკიდებულებაა...
რწმენის თავისუფლებააო, არავინ მოგატყუოთ უწმინდესო - შეპარვით ზეწოლაა, რომ მხოლოდ იმუსლიმანონ კი არადა, ქრისტიანობას შეურაცხყოფაც მიაყენონ... მაგალითისთვის მოგახსენებთ - ამ სკოლის მასწავლებელი რომ ბავშვებს ეტყვის - ყველა ქრისტიანი ჯოჯოხეთის ცეცხლში დაიწვებაო, რა დავარქვა ამას, თუ არა შეურაცხყოფა და შიშის სინდრომი იმისათვის,რომ არავინ გაბედოს და მოინათლოს?!.
...დავიჯერო, მუფთმა არ იცის რა ხდება სკოლებში? ან არ შეიძლება მთავრობის მხრიდან მონიტორინგი ჩატარდეს?... არა, არ უნდათ, გარკვეული კატეგორია ხელს ითბობს და რაში ადარდებს მისი გარდაცვალების შემდეგ, თუ გინდა ქვა ქვაზე არ დარჩენილა საქართველოში, მაპატიეთ და მთავარია დღეს ამოიყოროს გაუმაძღარი მუცელი...
....უწმინდესო და უნეტარესო, ამ წუთში, ჩემში თავმოყრილია, მრავალსაუკუნეგამოვლილი აჭარელი დედების დელგმა, ვარამი, ზღვა ცრემლი, დამცირება, შეურაცხყოფილი ქართველობა და ყველას სახელით მუხლმოყრილი გევედრებით, ღვთის სახელით და თქვენი ძალისხმევით რამე იღონეთ და გადაშენებას გადაგვარჩინეთ... ნუთუ დავიჯერო, არ არსებობს შეასაბამისი სამსახურები, რომლებიც ამ ყველაფერს გამოიძიებენ და იმ ამბის სისწორეს დაადასტურებენ, რომელმაც მე და ძალიან ბევრ ჩემნაირს მოსვენება დაგვიკარგა...
...იქნებ ეკლესიებზე შეწირული თანხით, ან ბიუჯეტით ანალოგიური სკოლა-პანსიონები გაგეხსნათ და ის სოციალური დაინტერესებით მიბრუნები მრევლი, აქეთობისკენ მოგვებრუნებინა...მაპატიეთ, რომ ამას გიბედავთ, რა ვქნა გამოსავალს ვეძებ უწმინდესო, აღარ მინდა გათათრება, ვეღარ ავიტან გაუცხოებას... ისედაც ბევრი გადავიტანეთ და ნუთუ აღარ დადგა დრო მშვიდად ვიცხოვროთ?!
...მე მტკივა-ქეთევან დედოფლის მოჭრილი მკერდი!
...მე მტკივა სელიმ ხიმშიაშვილის მოკვეთილი თავი!
...მე ცრემლად გადმომიდუღს-ჩემი წინაპრების სისხლით შეღებილი ჭოროხი!
...მე მეშინია არაქართველობის!!!
ნანა შაინიძე
პ.ს. თუ ვინმეს ჰგონია, ამ წერილით ისლამს ვაყენებ შეურაცხყოფას, არავის არაფერს ვუხსნი. ღია კარის მტვრევას არ ვაპირებ!!!

გაზეთ ,,ჰო და არას” რედაქციას! ჩოჩხათის თემის სოფელ მოედნის მცხოვრებ პენსიონერთა ერთობლივი განცხადება


მოგახსენებთ, რომ ელექტროენერგიის საფასურის გადახდის ვადა და პენსია ერთმანეთს არ ედრება. თანხის გადახდას ითხოვენ ადრე, ვიდრე პენსია დარიგდება, ამიტომ ხშირად აბონენტები დავალიანებაში ვხვდებით და მოგვდის ჯარიმები. პენსიის გარდა კი ჩვენ არანაირი სახსარი არა გვაქვს. გთხოვთ, გაგვიწიოთ რეკომენდაცია ქსელების ხელმძღვანელობასთან, რომ გადაგვიწიონ საფასურის გადახდის ვადა.
წერილს ხელს აწერს 20 კაცი

სამშობლოსათვის თავდადებული რაინდი

საქართველოს ერთიანობის წინააღმდეგ
ნასროლი პირველი ტყვია
მინდა გავიხსენო ლანჩხუთელი გმირი, ავთანდილ ურუშაძე, რომელიც საბრძოლო დავალების შესრულებისას, 1992 წლის 18 აგვისტოს, სოფელ ტამიშთან დაიღუპა. ის იყო პირველი ლანჩხუთელი, რომელიც ჩასაფრებული აფხაზი სეპარატისტების მიერ ნასროლმა ტყვიამ იმსხვერპლა. ეს გასროლა მიმართული იყო საქართველოს ერთიანობის წინააღმდეგ.
ის მონაწილეობდა სამაჩაბლის ექსპედიციაში, შემდეგ კი სამშობლომ აფხაზეთში უხმო. იმ ავბედით, მზაკვრულ დროს, ეროვნული გვარდიის კაპიტანი საქართველოს ერთიანობისათვის მებრძოლთა რიგებში ჩადგა. 1992 წლის აპრილში სამაჩაბლოში საქართველის ეროვნული გვარდიის სამმართველის საინჟინრო სამსახურის ოფიცერი იყო.

ვრცლად: სამშობლოსათვის თავდადებული რაინდი

მოიწონეთ სტატია